(I) Un día en que vin a miña señora quíxenlle dicir o moito que a amaba e como me ten forzado e preso o seu amor, mais vina tan fermosa que non lle puiden dicir nada.
(II) Todo o que eu pensei (dicirlle) ela mo fixo esquecer, porque, se eu lle puidese falar, quixérallo dicir daquela, mais vina tan fermosa que non lle puiden dicir nada.
(III) O medo que tiven dela, xa que a vin tan fermosa, paralizoume así, porque lle querería falar alí de como me fai tanto mal, mais vina tan fermosa que non lle puiden dicir nada.
(IV) Aínda que ela non me considera seu (servidor), direivos unha gran verdade: o meu mal é o ben que teño, e fun para llo dicir, mais vina tan fermosa que non lle puiden dicir nada.