| 1 | Senhor, perdud’ei por vós ja o coraçon | Senhor perdudei pʳ uos ia o coraçō |
| 2 | e sabor do mundo que soia eu aver, | e sabor do mūdo que soya eu auer |
| 3 | [e] sei que contra vós nulha ren me non val, | sey que contra uos nulha rē que nō ual |
| 4 | nen Deus [nen Amor] nen cousimento nen al, | nen deꝯ nen cousimento nē al |
| 5 | nen a vossa mesura nen [meu] conhocer; | nena uossa mēsura nē conhocer |
| 6 | e, pois assi é, praz-mi con mia morte, ca non | epoys assy e praz mj con mha morte ca non |
| 7 | ei eu ja nunca d’aver per vós deste mund’al. | ei eu ia nūca dauer per uos dest(t)e mundal |
| - | |
| 8 | Non sei eu ja no mundo conselho prender | Non sei eu ia no mūdo cōselho p’nder |
| 9 | e máis de mil cuidos no coraçon cuidei, | e mays de mil cuydꝯ ia nō coraçon cuydei |
| 10 | ca, pero mia vida máis podesse durar, | ca ꝑo mha uida mays podesse durar |
| 11 | vergonh’á ja d’assi antr’as gentes andar, | u’gonha ia dassi aut̃s gentes andar |
| 12 | pois que de min nen deles nen un sabor e[i], | poys q̄ demj̄ nē deles nē hū sabor e |
| 13 | e sequer non ei ja razon que lhis apõer | esseq̄r nō ei ia razon q̄lhis apōer |
| 14 | quando me preguntan [por] que ei tan trist’andar. | ꝙʷdome p’gūtam q̄ ei tātⁱstandar |
| - | |
| 15 | Con coita de vós direi-vo-lo que farei: | Con grā coyta deuos direy uolo q̄ farey |
| 16 | leixar quer’a terra u vós sodes, senhor, | leixar q̄ra trr̄a hu uos sodes senhor |
| 17 | [e] u eu de vós tan muito pesar prendi, | hu eu deuos tā muyto pesar p’ndi |
| 18 | e ei rogar a Deus que se nembre de min, | ei rogar a d’s q̄sse nēbre demj̄ |
| 19 | que vós fezestes perder do mundo sabor, | eq̄ uos fezestes ꝑder do mūdo sabor |
| 20 | e se me Deus quisess’oir, ala morrerei, | esseme d’s qⁱsessoyr ala morrerei |
| 21 | u nunca máis ja vós sabiádes novas de min. | hu nūca mays ia uos sabhades nouas demj̄ |
